Wanneer golfers dromen van Europese uitstapjes, dwalen hun gedachten doorgaans af naar de links van Schotland, de kustparels van Ierland of de zonovergoten resorts van Zuid-Spanje. Frankrijk, ondanks meer dan zevenhonderd banen en enkele van de meest legendarische privéclubs op het continent, krijgt zelden de erkenning die het verdient. Dat is jammer — en voor de slimme reizende golfer een geweldige kans.
Ik heb de afgelopen twee decennia in dertig landen gegolfd en kan zonder aarzeling zeggen dat Frankrijk een ervaring biedt die nergens anders in Europa te vinden is. De variatie aan terrein, de culinaire rijkdom rondom elke ronde en de oprechte warmte van de Franse golfcultuur vormen samen iets dat de sport zelf overstijgt. Laat me u meenemen langs de banen en regio's die Frankrijk onmisbaar maken.
Le Golf National: waar geschiedenis werd geschreven
Elk gesprek over Frans golf moet beginnen bij Le Golf National, de speciaal gebouwde kampioenschapsbaan net ten zuidwesten van Parijs in Saint-Quentin-en-Yvelines. Hier ontmantelde het Europese team van Thomas Bjørn de Amerikanen met 17½ tegen 10½ tijdens de Ryder Cup van 2018, wat een van de meest emotioneel geladen weken in de moderne geschiedenis van het evenement opleverde. De beelden van juichende fans langs de amfitheaterachtige slotholes staan in het geheugen gegrift van iedereen die erbij was — mijzelf incluis.
De Albatros-baan, ontworpen door Hubert Chesneau en Robert Von Hagge, is een beest. Water speelt mee op bijna de helft van de holes, de rough is bewust straffend en de wind die over het open terrein bij Versailles waait, kan een beheersbare par vier veranderen in iets aanzienlijk dreigenders. Het is ook een van de weinige werkelijk grote kampioenschapsbanen in Europa die toegankelijk is voor het publiek. De greenfees zijn niet goedkoop, maar de kans om op dezelfde afslagplaatsen te staan die een van de grootste Ryder Cups in het recente verleden hebben gehuisvest, is elke cent waard.
Morfontaine: de club die fluistert
Waar Le Golf National zijn kwaliteiten van de daken schreeuwt, maakt Morfontaine nauwelijks geluid — en dat is volledig bewust. Verscholen in een bos ten noorden van Parijs staat deze ultraprivate club routinematig in de ranglijsten van de beste banen van continentaal Europa, maar de meeste golfers zullen er nooit een voet zetten. Het lidmaatschap is uitsluitend op uitnodiging, gasttoegang is streng beperkt en de club handhaaft een bewuste afwezigheid op sociale media en in het publieke debat.
Wat maakt Morfontaine zo bijzonder? De routing, om te beginnen. Tom Simpsons oorspronkelijke ontwerp uit 1927 slingert door zanderig, met pijnbomen begroeid terrein dat meer doet denken aan de heathlandbanen van Surrey dan aan wat je zou verwachten in de Île-de-France. De greens zijn subtiel, de bunkering is kunstzinnig in plaats van straffend en het algehele gevoel is er een van diepe rust. Mocht u ooit het geluk hebben een uitnodiging te ontvangen, schrap dan al het andere van uw agenda.
Les Bordes: ambitie in de Sologne
Ten zuiden van Orléans, in de moerassige bossen van de Sologne, heeft Les Bordes de afgelopen jaren een opmerkelijke transformatie ondergaan. De oorspronkelijke baan, ontworpen door Robert von Hagge en geopend in 1987, wordt al lang beschouwd als een van de finest van Frankrijk. Maar de toevoeging van een door Gil Hanse ontworpen New Course en een aanzienlijke investering in luxe accommodatie hebben Les Bordes verheven tot een bestemming die nu concurreert met namen als Loch Lomond en Valderrama om de aandacht van Europa's meest veeleisende golfers.
De New Course is een openbaring. Hanse — de architect achter de gevierde Olympische baan in Rio — heeft iets gecreëerd dat ondanks zijn jeugdigheid oud aanvoelt. Brede fairways moedigen agressief driven aan, maar de greencomplexen vragen om verbeeldingskracht en gevoel. Het is strategisch golf op zijn best, tegen een achtergrond van zilverberken en wilde heide die elke herfst in paars uitbarst. Het landgoed biedt ook uitstekend dineren, een spa van wereldklasse en de soort ongehaaste sfeer die je dagen in plaats van uren wilt laten blijven.
Evian Resort: waar de Alpen de fairway ontmoeten
Aan de zuidelijke oever van het Meer van Genève beslaat de Evian Resort Golf Club een van de meest spectaculaire locaties in de hele golfsport. De baan klimt de heuvels boven Évian-les-Bains in en biedt panoramische uitzichten over het meer naar de Zwitserse Alpen die zo absurd mooi zijn dat ze op het afleidende af zijn. Dit is de thuisbasis van het Amundi Evian Championship, een van de vijf majors op de LPGA Tour, en de baan speelt precies zo veeleisend als dat predicaat doet vermoeden.
Wat Evian boven zijn toernooi-geloofsbrieven verheft, is de totaalervaring. Het resort zelf ademt Belle Époque-elegantie, het mineraalwater is legendarisch en de omringende regio Haute-Savoie is een paradijs voor fijnproevers. Na uw ronde kunt u op het terras van het clubhuis plaatsnemen met een glas Roussette de Savoie en toekijken hoe het late middaglicht het meer van staalblauw in gesmolten goud verandert. Er zijn slechtere manieren om een avond door te brengen.
Biarritz en Baskenland: golf met ziel
De zuidwestelijke hoek van Frankrijk, waar de Pyreneeën in de Atlantische Oceaan storten, herbergt enkele van de oudste golfbanen van continentaal Europa. De Le Phare-golfbaan in Biarritz, opgericht in 1888, ligt op dramatisch klifterrein met uitzicht op de oceaan, en de geschiedenis ervan is verweven met de Britse aristocraten die dit Baskische vissersdorp in de negentiende eeuw in een modieus vakantieoord veranderden. Willie Dunns oorspronkelijke ontwerp is door de decennia heen geëvolueerd, maar het ruige, winderige karakter van de plek is onveranderd gebleven.
In de buurt bieden banen als Chiberta in Anglet en Seignosse in het bos van de Landes contrasterende maar even boeiende ervaringen. Chiberta is een met pijnbomen omzoomde klassieker die nauwkeurigheid vanaf de tee beloont, terwijl Seignosse, ontworpen door Robert von Hagge, een theatraler geheel is met waterhindernissen en gedurfd vormgegeven holes. Baskenland zelf biedt het perfecte kader voor een golfreis — de surfcultuur van Biarritz, de pintxosbars van Saint-Jean-de-Luz en de ruige schoonheid van de kustlijn dragen allemaal bij aan een sfeer die een wereld van verschil is met het strak onderhouden resortgolf van de Algarve of de Costa del Sol.
Terre Blanche: de Provence op zijn meest luxueus
In de naar lavendel geurende heuvels boven Cannes is Terre Blanche de gouden standaard voor resortgolf in Zuid-Frankrijk. Het domein beschikt over twee door Dave Thomas ontworpen banen — Le Château en Le Riou — die beide door geurige garrigue en eeuwenoude olijfgaarden slingeren. Le Château is de langste en meest veeleisende van de twee, met verschillende holes die weids uitzicht bieden over het Provençaalse landschap dat zich helemaal tot aan de Middellandse Zee lijkt uit te strekken.
Terre Blanche is onbeschaamd luxueus. Het door Four Seasons beheerde hotel, het Albatros Golf Performance Centre en de uitstekende restaurantscene maken het een bestemming die zowel golfers als niet-golfers aanspreekt. Het is ook een uitstekende uitvalsbasis om de heuveldorpen van de Var te verkennen, de markten van Fayence te bezoeken en de lavendelvelden te bewonderen die elke juni en juli spectaculair in bloei staan.
Het pleidooi voor de Franse golfcultuur
Wat mij het meest treft aan golf in Frankrijk, is hoe naadloos het opgaat in het bredere culturele weefsel. In Schotland ís golf de cultuur. In Frankrijk is golf één draad in een buitengewoon rijk tapijt. Je speelt 's ochtends achttien holes, eet een driegangenlunch die elders het hoogtepunt van een hele week zou zijn, bezoekt 's middags een middeleeuws dorp en sluit de dag af met een fles wijn van de wijngaard waar je op weg naar de eerste tee langsreed.
De Franse golffederatie heeft ook bewonderenswaardig werk verricht in het laten groeien van de sport in eigen land. Jeugdprogramma's floreren, publiek toegankelijke banen worden beter en een nieuwe generatie Franse professionals — geïnspireerd door Victor Dubuissons Ryder Cup-heldendaden en de aanhoudende excellentie van spelers op de DP World Tour — brengt frisse energie in een sport die ooit werd beschouwd als het exclusieve domein van de Parijse elite.
Frankrijk zal de Britse Eilanden nooit onttronen als het spirituele thuis van golf, en dat hoeft ook niet. Maar voor de golfer die hunkert naar variatie, verfijning en het soort zintuiglijke rijkdom dat geen enkel ander land in Europa kan evenaren, is Frankrijk niet zomaar een alternatief. Het is de bestemming waarvan u niet wist dat u ernaar op zoek was.
